البته هستند افرادی که همینطور یکبند حرف میزنند و نوبت تو نمیرسه! خوب اگر وقت داری و حرفهاش سودمنده بذار حرف بزنه! نیاز تو چی میشه؟ مطمئن باش اون جای دیگه از تو تبلیغ میکنه! چطور؟ ما آدمها عادت داریم کسانی رو که زیاد دوستشون داریم رو بزرگ جلوه بدیم. اون جای دیگه در حضور یا غیاب تو، از تو میگه، از خصوصیاتی که حتی از تو ندیده تعریف میکنه! چطور تو رو نمیشناسه از تو میگه؟ نیازی نیست آدمها همیشه حرف بزنند، نوع گوش دادن تو میتونه خصوصیات تو رو منتقل کنه. ناخودآگاه گفته میشه و ناخودآگاه گرفته میشه! اون وقتی تو با هیجان به قسمتی گوش میدی متوجه میشه که این موضوع برات مهمه و وقتی تو بعضی جاها سردی میفهمه که این موضوع برات مهم نیست. زیاد حرف زدم. فکر کنی متوجه میشی جریان چیه چون خودت اینکار رو کردی و مورد تعریف هم واقع شدی گاهی!
اما اونهایی که حرفهاشون مهم نیست! چکارشون کنیم؟
ازشون سئوال بپرسید. اون یکبند حرف میزنه و نمیدونه چی و کجا باید بگه. خوب تو ازش بپرس و کلامشو هدایت کن. مطمئن باش این افراد هر وقت هم که تو بخواهی با کمال میل صحبتشان را قطع میکنند.
با افراد مغرور چه کار کنیم؟ مغرور ها دو دسته اند! الکی مغرور و اونهایی که غرور و عزت نفسشان آمیخته شده ( دلیلی برای غرور دارند )
مدتی رو تحملش کن، ببین الکی مغروره یا نه کاردرسته! اگه الکی مغرور بود بدون هیچ فشار روحی به خودت دیگه نه تو با اون تماس بگیر و نه وقتی اون باهات تماس گرفت باهاش حرف بزن. ( پیچوندن رو ما ایرونی ها خوب بلدیم )
تو با شنیدن خوب به حرفهای یک مغرور میتونی روح اون رو به تسخیر خودت در بیاری. و اگر کارت رو خوب انجام بدی اون رو در اختیار میگیری. میبینی بیشتر از اونکه تو به اون محتاج باشی ، اون محتاجه که بیاد و به تو سر بزنه! حتی اگر کارت رو بیست انجام بدی اون روزی اقرار میکنه که تو هم رتبه اون هستی ( عجب ) مهم نیست مهم اینه که حالا تو یک مهره قوی داری و تنها با شنیدن حرفهاش اون رو بدست آوردی!
بهای زیادی نبوده! چون حرفهای یه آدم مغرور واقعی ارزشمنده!
سعی کن بجای اینکه بذاری فخر بفروشه از کارهاش بپرسی و کارهایی که تبحر داره! البته این رو بگم باید دقت کنی.
چون هیچکس دوست نداره بازجویی شه. و در ضمن این رو هم بگم در قبال هر جواب خوبی که بهت میده بذاری کمی فخر بفروشه. یا اگر کاری از دستت بر میاد براش انجام بده. اگه بنا باشه تو فقط به کسی چیزی یاد بدی خوب خسته میشی باید یه لذتی باشه. در ضمن در مقابل این افراد تو هم اگه از توانایی هات بگی بیشتر از هم بودن لذت میبرید.
با آدمهای نچسب، آدمهایی که زیادی مایوسند هم ارتباطتون رو قطع کنید. نیازی نیست که با همه رفیق باشید. اینها رو اگه ترک کنید یاد میگیرند که چطور باشند!
در ضمن وقتی اینها رو میزاری کنار فرصت میکنی دو تا بهتر جایگزینشون کنی.
البته یادت باشه، هیچکس جای رفیق قدیمی رو نمیگیره، حتی اگر خودش در پیت باشه!
و اگر روزی بنا باشه کسی کاری کنه، اونه! (قدرشو بدون )